Aydoğdu, Ana Luiza FerreiraÇalıklar, ÖzgeUsta, İbrahim2026-11-022026-11-022026Aydoğdu, A. L. F., Çalıklar, Ö., & Usta, İ. (2026, 1-3 Ekim). Hemşirelik esasları dersi klinik uygulamalarının hemşirelik öğrencilerinin mesleki imaj algıları ve motivasyon düzeyleri üzerindeki etkisi. 8. Ulusal 4. Uluslararası Temel Hemşirelik Bakım Kongresi, Çanakkale.https://hdl.handle.net/20.500.13055/1689Amaç: Klinik uygulama, hemşirelik öğrencilerinin mesleği gerçek bakım ortamında ilk kez deneyimledikleri ve mesleğe ilişkin algılarının biçimlendiği kritik bir süreçtir. Öğrencilerin mesleki imaj algısı ve öğrenim motivasyonu, akademik başarılarını ve gelecekteki bakım kalitesini doğrudan etkileyebilmektedir. Bu çalışma, Hemşirelik Esasları dersi kapsamındaki ilk klinik uygulama deneyiminin öğrencilerin mesleki imaj algısı ve motivasyon düzeyi üzerindeki etkisini belirlemeyi amaçlamıştır. Yöntem: Bu araştırma, hemşirelik öğrencilerinin ilk klinik uygulama sürecindeki mesleğe yönelik imaj ve motivasyon düzeylerinin değişimini incelemek amacıyla iki zaman noktalı, kısa vadeli boylamsal gözlemsel tasarımda yürütülmüştür. Örneklemi, bir vakıf üniversitesinin hemşirelik bölümünde öğrenim gören ve ilk kez klinik uygulamaya çıkan, çalışmaya katılmaya gönüllü 67 birinci sınıf öğrencisinden oluşmaktadır. Öğrenciler on dört haftalık süreçte haftada bir gün öğretim elemanı eşliğinde İl Sağlık Müdürlüğü’ne bağlı hastanelerde hemşirelik esasları klinik uygulamasını gerçekleştirmiştir. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, Hemşirelik Mesleğine Yönelik İmaj Ölçeği (HMYİÖ) ve Üniversite Öğrencilerinde Motivasyon Ölçeği (ÜÖMÖ) ile uygulama öncesinde ve sonrasında öz bildirim yöntemiyle toplanmıştır. Analizde tanımlayıcı istatistikler, Shapiro-Wilk normallik testi, eşleştirilmiş örneklem t testi, Wilcoxon işaretli sıralar testi ve Spearman korelasyon analizi kullanılmıştır. Çalışma etik kurul onayı ve katılımcıların yazılı onamı alınarak gerçekleştirilmiştir.Bulgular: Öğrencilerin %91’i kadın olup yaş ortalaması 19.89±1,66 yıldır; %85,1’i bölümünü isteyerek tercih etmiştir. Hemşirelik öğrencilerinin mesleki imaj algılarının orta-iyi, akademik motivasyonlarının ise yüksek düzeyde olduğu bulunmuştur. HMYİÖ toplam puanları ön test ve son test arasında anlamlı farklılık göstermemiştir (p=.396). Alt boyutlardan yalnızca çalışma koşullarında anlamlı düşüş saptanmıştır (28.67±3.44’ten 27.59±2.69’a; p=.001). ÜÖMÖ toplam puanlarında da anlamlı değişim gözlenmemiştir (p=.284); ancak dışsal motivasyon alt boyutunda anlamlı artış belirlenmiştir (11.70±2.62’den 12.53±2.45’e; p=.009). Mesleki imaj ile motivasyon arasında istatistiksel olarak anlamlı, zayıf-orta düzeyde pozitif bir ilişki bulunmuştur (r=.372, p=.002). Sonuç: Klinik uygulama sürecinde çalışma koşullarına ilişkin algının olumsuzlaşması, öğrencilerin mesleki değerlendirmelerinin klinik ortamın gerçeklerinden etkilendiğini ortaya koymaktadır. İlk klinik deneyim sonrası dışsal motivasyondaki artış, aile, sosyal çevre ve istihdam olanakları gibi dışsal etkenlerin önem kazandığını düşündürmektedir. Mesleki imaj algısı ile akademik motivasyon arasındaki pozitif ilişki, olumlu mesleki algının korunması ve içsel motivasyonun desteklenmesinin önemini göstermektedir. Hemşirelik eğitiminde sürdürülebilir yaklaşımlar açısından değerlendirildiğinde, ilk klinik deneyimlerin yapılandırılmış oryantasyon, etkili klinik rehberlik, düzenli geri bildirim ve psikososyal destek uygulamalarıyla desteklenmesi; öğrencilerin mesleki kimlik, motivasyon ve mesleğe bağlılıklarının sürdürülebilir biçimde geliştirilmesine katkı sağlayabilir.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessHemşirelik ÖğrencileriKlinik UygulamaMesleki İmajMotivasyonConference Object