Ağız solunumu ve erken süt dişi kaybının orofasiyal gelişime etkileri

Amaç: Bu çalışma 6-11 yaş arasındaki çocuklarda, solunum paterninin ve erken süt molar dişi kayıplarının, orofasiyal fonksiyonlar, postüral özellikler ve dental ark ölçümleri ile ilişkisini değerlendirmeyi amaçlamıştır. Gereç-Yöntem: Bu çalışmaya İstanbul Sağlık ve Teknoloji Üniversitesi Çocuk Diş Hekimliği Anabilim Dalı’na başvuran toplam 202 çocuk dahil edilmiştir. Katılımcılar tam dişli ve erken süt molar kaybı bulunan eksik dişli çocuklar olarak iki ana gruba ayrılmıştır. Solunum paterni klinik muayene ile ağız solunumu veya burun solunumu olarak sınıflandırılmıştır. Dil itimi, mental/labiomentalis kas aktivitesi, buksinatör kas aktivitesi, dudak postürü, duruş ve yüz simetrisi klinik olarak değerlendirilmiştir. Tüm çocuklardan alınan ölçülerden elde edilen alçı modeller üzerinde mesiodistal ve bukkolingual/bukkopalatinal diş genişlikleri, ark simetrisi, ark uzunluğu ve ark çevre uzunluğu dijital kumpas kullanılarak ölçülmüştür. İstatistiksel analizlerde Mann–Whitney U testi, Continuity (Yates) düzeltmesi ve Fisher’s Exact testi kullanılmıştır (p<0,05). Bulgular-Sonuç: Tam dişli grupta ağız solunumu yapan çocuklarda dil itimi, mental/labiomentalis kas aktivitesi ve kifotik duruş görülme oranı burun solunumu yapan çocuklara göre istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur.