Ağız solunumu yapan çocuklarda osteomeatal kompleks varyasyonları ve maksiller sinüs patolojilerinin konik ışınlı bilgisayarlı tomografi ile retrospektif olarak değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ağız solunumu yapan çocuk ve genç yetişkinlerde osteomeatal kompleks (OMK) varyasyonları ile maksiller sinüs patolojileri arasındaki ilişkiyi diş hekimliği alanında yaygın olarak kullanılan radyolojik görüntüleme yöntemlerinden biri olan konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (KIBT) ile retrospektif olarak değerlendirmektir. Yöntemler: 7-18 yaş aralığında yaşları değişen 39’u (%59,1) erkek ve 27’si (%40,9) kadın olan 66 hastanın sağ-sol toplam 132 KIBT görüntüleri retrospektif olarak değerlendirildi. Nazal septal deviasyon (NSD), nazal septal pnömatizasyon (NSP), konka bülloza, aksesuar maksiller ostium (AMO), Agger nazi hücresi, Haller hücresi, Onodi hücresi, etmoid bulla ve maksiller sinüs patolojilerinin varlığı araştırıldı. Maksiller sinüs patolojileri sınıflandırıldı. OMK varyasyonlarının birbirleriyle ve maksiller sinüs patolojileriyle olan ilişkisi incelendi. Değişkenlerin birbiriyle ilişkileri ve parametrelerin dağılımını analiz etmek için Fisher’s Exact, Ki-Kare testi ve Continuity (Yates) düzeltmesi kullanıldı. Bulgular: OMK’nin anatomik varyasyonları ile maksiller sinüs patolojilerinin dağılımı istatistiksel olarak incelendiğinde hem sağ tarafta hem de sol tarafta en sık rastlanan varyasyonlar etmoid bulla (%86,8) ile unsinat bulla (%66,7) bulunmuştur. Maksiller sinüs patolojilerinin dağılımı sağ ve sol taraf olarak incelendiğinde sağ tarafta %45,5 oranıyla en sık lokalize mukozal kalınlaşma ve en az ise %4,5 ile yaygın mukozal kalınlaşma olarak saptanmıştır. Sol tarafta ise %35 ile en sık lokalize mukozal kalınlaşma ve lokalize opasifikasyon en az ise %10 ile total opasifikasyon gözlenmiştir. Maksiller sinüs patolojisi ile OMK’nin anatomik varyasyonları arasındaki ilişki incelendiğinde; sağ tarafta maksiller sinüs patolojisi ile anatomik varyasyonlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır (p>0,05).Sol tarafta ise maksiller sinüs patolojisi ile sadece AMO arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p<0,05). Sonuçlar: Ağız solunumu yapan çocuk ve genç yetişkinlerde OMK varyasyonlarının birbirleriyle ve maksiller sinüs patolojisi arasında birçok parametrede anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Maksiller sinüs patolojileri olan hastaları değerlendirirken burun pasajı ve hava yolundaki değişiklikler, klinik tedaviyi önemli oranda etkileme potansiyeline sahiptir. Bu grup hastada nazal pasajın ve hava yolunun etkilenmesi ile OMK’deki anatomik varyasyonların oluşumunun tetiklenebileceği ve bu yapıların maksiller sinüs drenajını bozarak ilgili bölgede patolojlerin gelişmesine neden olabileceği düşünülmektedir.

Objective: The aim of this study was to retrospectively evaluate the relationship between osteomeatal complex (OMC) variations and maxillary sinus pathologies in mouth-breathing children and young adults by cone-beam computed tomography (CBCT), one of the widely used radiologic imaging methods in the field of dentistry. Methods: A total of 132 CBCT images, right and left, of 66 patients, 39 (59%) male and 27 (41%) female, aged between 7 and 18 years, were evaluated retrospectively. The presence of nasal septal deviation (NSD), nasal septal pneumatization (NSP), concha bullosa, accessory maxillary ostium (AMO), Agger nasi cell, Haller cell, Onodi cell, ethmoid bulla, and maxillary sinus pathologies was investigated. Maxillary sinus pathologies were classified. The relationship between OMC variations and maxillary sinus pathologies was examined. Fisher's Exact Chi-Square test and Continuity (Gates) correction were used to analyze the relationships between variables and the distribution of parameters. Results: When the distribution of anatomical variations of OMC and maxillary sinus pathologies was statistically examined, the most common variations on both the right and left sides were ethmoid bulla (86.8%) and uncinate bulla (66.7%). When the distribution of maxillary sinus pathologies was examined on the right and left sides, the most common was localized mucosal thickening with a rate of 45.5% on the right side. The least was diffuse mucosal thickening with a rate of 4.5%. On the left side, the most common was localized mucosal thickening and localized opacification with a rate of 35% and the least was total opacification with a rate of 10%. When the relationship between maxillary sinus pathology and anatomical variations of OMC was examined; no statistically significant relationship was found between maxillary sinus pathology and anatomical variations on the right side (p>0.05). On the left side, only a statistically significant relationship was found between maxillary sinus pathology and AMO (p<0.05). Conclusion: Our study has revealed a significant correlation between OMC variations and maxillary sinus pathology in several parameters among children and young adults who breathe through their mouths. These findings have the potential to significantly impact clinical practice, as they highlight the importance of considering changes in the nasal passage and airway when evaluating patients with maxillary sinus pathologies. It is believed that in this cohort of patients, the development of anatomical variations in the ostiomeatal complex (OMC) may be influenced by these changes and can potentially obstruct the drainage of the maxillary sinus, leading to the onset of related pathologies in that area.