Şeffaf plaklarla yapılan tedavilerde farklı kök kontrol tekniklerinin molar mezializasyonundaki etkilerinin değerlendirilmesi – sonlu elemanlar analizi çalışması

Bu araştırmanın temel amacı, şeffaf plak tedavisinde farklı power arm uzunluklarının (6, 8 ve 10 mm) ve farklı ataşman yerleşimlerinin, birinci molar dişin mezial yönlü hareketi sırasında meydana gelen diş yer değiştirmesi, von Mises gerilme dağılımları, periodontal ligament (PDL) üzerindeki gerilme düzeyleri ve şeffaf plak deformasyonları üzerindeki olası etkilerini analiz etmektir. Bu amaçla, toplamda altı adet farklı sonlu eleman modeli geliştirilmiştir. Hazırlanan modellerde şeffaf plak kalınlığı 0,75 mm, PDL kalınlığı ise 0,25 mm olarak tanımlanmıştır. Modeller üzerinde uygulanan kuvvetler; 0,2 mm şeffaf plak aktivasyonu ile 200 gram büyüklüğünde elastik kuvvetten oluşmaktadır. Tüm sayısal analizler, Altair OptiStruct yazılımı kullanılarak doğrusal olmayan statik çözümleme yöntemi ile yürütülmüştür. Elde edilen von Mises gerilme değerleri megapascal (MPa), yer değiştirme değerleri ise milimetre (mm) biriminde değerlendirilmiştir. Altı farklı senaryoda, power arm yükseklikleri 6, 8, 10 mm olacak şekilde planlanmış ve ataşman pozisyonları bukkalde veya palatinalde olacak şekilde tasarlanmıştır. Ataşmanın palatinalde olduğu senaryolarda bukkalde power arm için buton kesileri açılmıştır. Ataşmanın bukkalde olduğu senaryolarda power arm ataşmanla birlikte uygulanmıştır. Elde edilen sonuçlarda power arm ve palatinalde ataşman modellerinde kısa power arm yüksekliklerinde (6, 8 mm) devrilme miktarı artmış, uzun power arm yüksekliğinde ise daha fazla gövdesel hareket tespit edilmiştir. Ataşman ile power arm kullanıldığı senaryolarda ise hareket miktarının daha az olduğu ancak daha kontrollü hareket sağlandığı saptanmıştır. Sonlu elemanlar analizi ile yapılan çalışmalar, ağız ortamını ve klinik sonuçları tam olarak yansıtmadığından, bu sonuçların klinik çalışmalarla desteklenmesi gerekmektedir.

The primary objective of this study is to analyze the potential effects of varying power arm lengths (6, 8, and 10 mm), button placement, and attachment positioning on tooth displacement, von Mises stress distributions, periodontal ligament (PDL) stress levels, and aligner deformation during the mesial movement of the first molar in clear aligner therapy. For this purpose, six distinct finite element models were developed. In the constructed models, the aligner thickness was defined as 0.75 mm and the PDL thickness as 0.25 mm. The applied forces consisted of a 0,2 mm aligner activation combined with an elastic force of 200 grams. All numerical analyses were performed using Altair OptiStruct software through a nonlinear static solution method. The obtained von Mises stress values were evaluated in megapascals (MPa), while the displacement values were measured in millimeters (mm). Across the six scenarios, the power arm lengths were designed as 6, 8, and 10 mm, with attachments positioned either buccally or palatally. In scenarios where the attachment was placed palatally, button slots were created on the buccal side for the power arm. Conversely, when the attachment was positioned buccally, the power arm was applied in combination with the attachment. The results demonstrated that in palatal attachment models, shorter power arms (6 and 8 mm) increased tipping movements, whereas longer power arm (10 mm) facilitated more bodily movement. In scenarios where power arms were used together with attachments, the extent of movement was reduced, but the achieved tooth movement was more controlled. Since finite element analyses cannot fully replicate intraoral conditions or clinical outcomes, the findings of this study should be further validated through clinical research.