Comparative evaluation of a new-generation HBsAg assay versus a conventional method in occult HBV infection and low-level HBsAg positivity

This study aimed to comparatively evaluate the conventional hepatitis B surface antigen (HBsAg) assay and the next-generation HBsAg NEXT (HBsAgNx) assay in samples with low-level HBsAg positivity and in cases of occult hepatitis B infection (OBI). A total of 497 individuals were included in the study, comprising 300 individuals with low-level HBsAg positivity, 100 OBI cases (64 seropositive and 36 seronegative) and 97 healthy controls. Serum samples were analyzed using the Abbott ARCHITECT HBsAg Qualitative II assay (Abbott Diagnostics, Wiesbaden, Germany) and the Abbott Alinity i HBsAg NEXT assay (Abbott Diagnostics, Wiesbaden, Germany). The presence of HBV DNA was confirmed by real-time polymerase chain reaction (Rt-PCR) using the COBAS AmpliPrep/COBAS TaqMan HBV test v2.0 (Roche Diagnostics, Mannheim, Germany). HBV DNA (Rt-PCR) was accepted as the gold standard reference for diagnostic performance evaluation. To minimize potential bias arising from sample selection, individuals with low level HBsAg positivity and OBI cases were analyzed separately. In the low-level HBsAg-positive group, semi-quantitative S/CO values of the assays were compared, whereas in the OBI group, only the detection rates of HBV DNA–positive cases were evaluated. A total of 17 OBI cases (17%) were identified that were tested negative by the conventional assay but positive by the HBsAgNx assay. Differences between the assays were evaluated using the McNemar test and p< 0.05 was considered statistically significant. Median values obtained with the HBsAgNx assay were significantly higher than those obtained with the conventional assay (p< 0.001). The HBsAgNx assay provides clinically significant contributions particularly in the OBI group, by detecting cases that cannot be identified by conventional assays. These findings indicate that the integration of high-sensitivity HBsAg assays into current HBV diagnostic algorithms would increase case detection and contribute to both transfusion safety and the clinical management of OBI.

Bu çalışmada, düşük düzeyde hepatit B yüzey antijeni (HbsAg) pozitifliği saptanan örnekler ile okült hepatit B virüs enfeksiyonu (OBİ) olgularında, konvansiyonel HBsAg testi ile yeni nesil HBsAg NEXT (HBsAgNx) testinin karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya 300 düşük düzeyde HBsAg pozitif birey, 100 OBİ olgusu (64 seropozitif, 36 seronegatif) ve 97 sağlıklı kontrol olmak üzere toplam 497 birey dahil edilmiştir. Serum örnekleri Abbott ARCHITECT HBsAg Qualitative II testi (Abbott Diagnostics, Wiesbaden, Almanya) ve Abbott Alinity i HBsAgNx testi (Abbott Diagnostics, Wiesbaden, Almanya) ile analiz edilmiştir. HBV DNA varlığı gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu [real-time poly merase chain reaction (Rt-PCR)] yöntemiyle, COBAS AmpliPrep/COBAS TaqMan HBV test v2.0 (Roche Diagnostics, Mannheim, Almanya) kullanılarak doğrulanmıştır. Tanısal performans değerlendirmesinde altın standart referans olarak HBV DNA (Rt-PCR) testi kabul edilmiştir. Örneklem seçiminden kaynakla nabilecek yanlılığın önlenmesi amacıyla düşük düzey HBsAg pozitifliği olan bireyler ile OBİ olguları ayrı analiz edilmiştir. Düşük düzey HBsAg pozitif grupta testlerin yarı-kantitatif S/CO değerleri karşılaştırılırken, OBİ grubunda yalnızca HBV-DNA pozitif olguların saptanma oranları değerlendirilmiştir. Konvansiyonel test ile negatif bulunan ancak HBsAgNx testi ile pozitif saptanan 17 OBİ olgusu (%17) belirlenmiştir. Testler arasındaki fark McNemar testiyle değerlendirilip p< 0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. HBsAgNx testinin medyan değerleri, konvansiyonel teste kıyasla anlamlı olarak yüksek saptanmıştır (p< 0.001). HBsAgNx testi, konvansiyonel testlerin yakalayamadığı olguları saptayarak özellikle OBİ grubunda klinik olarak anlamlı katkı sağlamaktadır. Bu bulgular, yüksek duyarlılıklı HBsAg testlerinin HBV tanısında mevcut algoritmalara entegrasyonunun hasta kazanımını artıracağını ve hem transfüzyon güvenliğine hem de OBİ’nin klinik yönetimine katkı sağlayacağını göstermektedir.